Wie ben ik?

Wie ben ik?

Mijn naam is Wendy Maxwell, 39 jaar oud. Mijn vader is van Arubaanse afkomst en mijn moeder is Nederlands. Ik heb een super lieve, slimme, prettig gestoorde dochter Alicia, van alweer bijna 18 jaar. Wij wonen samen in een fijne, kleine portiekflat vlakbij het centrum van Amersfoort.

‘Jouw huis is zeker altijd helemaal opgeruimd, want jij bent toch een organizer?’

Het is zo irritant als mensen dat denken. Heel eerlijk, nee mijn huis is net als ieder ander huis. In mijn huis wordt geleefd, alleen, ik kan het sneller weer op orde krijgen. Ja dat is 1 ding dat zeker is!

Maar die skills heb ik echt niet omdat ik zo gestructureerd leef. Deze gewoonte heb ik mijzelf moeten aanmeten, geloof mij dat dit niet echt van harte ging. Mijn leven was druk, hectisch, leuk, avontuurlijk maar ook soms stressvol. Door de jaren heen reflecteerde mijn huis wat er in mijn leven gebeurde. Ging het goed; opgeruimd huis, ging het slecht; World War III in huize Maxwell, Sedney. Was het de laatste, dan moest ik weer puinruimen. Puinruimen, daar werd ik goed in, al zeg ik het zelf. Ik bedacht allemaal opruimhacks, het werd een soort van sport. Hoe meer vuilniszakken ik weg kon doen hoe beter.

Where do i buy myself some happiness?

Je herkent het wel, sommige mensen zijn emotie eters, sommige gebruiken verdovende middelen. Maar ik, Wendy Maxwell, ik was een emotie koper. Ik kocht kleding of sneakers om me ‘beter’ te voelen, of spullen voor mijn huis om het ‘gezellig’ te maken. Hielp het achteraf? Nee absoluut niet, ik voelde me alleen beroerder, een slechte moeder of partner. Organizen was dus voor mij echt nodig, nodig om terug te komen bij mijzelf. Nog steeds heb ik momenten dat ik uit balans kan raken, alleen ben ik minder streng voor mijzelf omdat ik weet wat ik moet doen.

Hulp vragen is zo overrated

Ik gun iedereen balans, daarom heb ik dit vak gekozen. Ik organiseer, herstructureer en deel alles efficiënt in. Zo kan je als gezin leven in plaats van geleefd worden door alle spullen om je heen. Veel vrouwen denken vaak, ‘maar dat hoor ik zelf te kunnen’. Waarom? ik weet dat je het kan. Maar waarom zou je geen hulp vragen? Ik kan ook koken, maar als ik iemand ken die chefkok is wil ik dat ook graag leren.

You’re never alone

Als gezin is het fijn als je, je kunt focussen op school, werk, sport etc. Wanneer je thuiskomt en tijd voor elkaar kunt hebben, kan je samen tot rust kunt komen. Alles een vaste plek geven in huis maakt het leven zo veel makkelijker. Je bespaard tijd, geld, een hoop irritatie en je zorgt voor een beter milieu door minder verspilling. Het hele gezin kan elkaar helpen, zo staat niemand er alleen voor!

Laat een bericht achter, voor een vrijblijvend gesprek.

Een reactie plaatsen